Op deze pagina lees je ervaringen van onze gasten.
Bianca is een vaste gast bij het tekenen en schilderen op de dinsdagmorgen om de week. Voor Poppy’s maakt zij prachtige wenskaarten die we regelmatig versturen naar onze gasten en vrijwilligers.
Bianca woont in Wagenberg, is getrouwd en heeft een zoon van 19, een bonusdochter van 17 en bonuszoon van 13. Ze werkt als Kok in zorgcentrum de Wijngaard in Made. Anderhalf jaar geleden bleek ze de ziekte van Graves te hebben, een aandoening van de schildklier. Een pittig behandeltraject volgde. Tijdens dit traject ontdekte de radioloog een knobbel in haar schildklier dat hij nader wilde onderzoeken, er was een kleine kans dat het kwaadaardig zijn. Helaas bleek dat het geval. Het leek onwerkelijk voor Bianca, die vooral bezig was om de mensen in haar omgeving gerust te stellen. In februari werd haar schildklier operatief verwijderd en werd ze “schoon” verklaard. Ze had verwacht blij en opgelucht te zijn maar niets was minder waar. Ze voelde zich moe, had nauwelijks energie en nergens zin in en vond het heel moeilijk om daarmee om te gaan.
Tijdens een twee uur durende zit in de wachtkamer van het ziekenhuis verscheen telkens informatie over Poppy’s op het wachtkamerscherm. Ze trok de stoute schoenen aan en besloot een kijkje te gaan nemen bij Poppy’s, want klaprozen zijn de lievelingsbloemen van haar moeder. Zelf gebruikt ze vaak klaprozen in haar werk. Omdat Bianca van jongs af aan al graag tekent en dit een aantal jaren geleden weer oppakte, besloot ze een kijkje te nemen bij tekenen en schilderen. “Toen ik hier voor het eerst kwam vond ik dat een hele stap,” vertelt Bianca. “Er zat een dame op de hoek van de tafel aan wie ik mijn verhaal vertelde. Ze zei tegen me: “meisje, het begint nu pas”. Dat was voor mij een eyeopener…”
Op de vraag wat de bezoekjes aan Poppy’s haar brengen zegt ze: ‘Het brengt rust. Hier krijg ik de bevestiging dat het niet erg is dat ik worstel, dat dat er ook bij hoort. En het is fijn dat je anderen kunt ondersteunen in het onderling contact. Het gevoel om anderen te kunnen helpen geeft me voldoening.’
Binnenkort start Bianca met een revalidatietraject en ondertussen blijft ze meedoen aan tekenen en schilderen. We wensen Bianca veel sterkte bij haar verdere herstel.
Jan geeft één keer per maand een klankschalenconcert voor onze gasten. Tilly zegt dat het zo heerlijk ontspannend is: “Je krijgt een deken van rust over je heen.” Monique vult aan: “Ik weet dat zo’n klankschalensessie een pleister voor me is, die heb ik vandaag weer geplakt. Ik ben zelfs in een klankschaal gaan staan en deinde mee op de klanken en de trilling, een heel bijzondere ervaring.” Hans wist niet wat een klankschalensessie was, hij heeft het gewoon geprobeerd en zit nu met de anderen na te genieten. Het was echt heerlijk ontspannend. Als Angelique aangeeft dat ze het plotseling heel koud kreeg legt Jan, de workshopbegeleider, uit dat dat komt door de energie die door je lichaam gaat. Er gebeurt dus wel degelijk iets terwijl je van de klankschalen geniet!
