Op deze pagina stellen onze bestuursleden en coördinatoren zich graag aan je voor.
Hallo, ik ben Dave Snoeren (37). Ik ben al 18 jaar samen met mijn vrouw Yrea, waarvan 8 jaar getrouwd, en samen hebben we drie kinderen: Drik (6), Ties (4) en Vyen (3). Thuis is het dus altijd gezellig druk. In Oosterhout run ik als ondernemer met een team van 20 collega’s een energiemaatschappij.
Binnen het bestuur vervul ik de rol van penningmeester. Hoewel dit mijn eerste keer in deze functie is, heb ik veel affiniteit met financiën en neem ik deze taak graag op me – ook al zijn het grote schoenen om te vullen.
Mijn betrokkenheid bij Poppy’s is persoonlijk. Elf jaar geleden kreeg ik de diagnose synoviaal sarcoom en moest mijn onderbeen worden geamputeerd. Gelukkig ben ik nu weer volledig mobiel en is de kanker weggebleven. Drie jaar geleden kreeg mijn vrouw, kort na de geboorte van Vyen, borstkanker. Het was een zware periode met jonge kinderen en veel ziekenhuisbezoeken, maar ook bij haar is de tumor volledig verdwenen.
Juist daarom wil ik mijn tijd en energie inzetten voor Poppy’s. Ik weet uit eigen ervaring hoe waardevol de steun is voor iedereen die met kanker te maken krijgt. Ik hoop jullie snel te ontmoeten en ben trots op wat we samen voor zoveel mensen kunnen betekenen.
Mijn naam is Sander van Geel (47). Ik ben getrouwd met Natasja en vader van twee dochters: Nynke (16) en Floortje (13). Ik ben geboren en getogen in Made en woon daar nog altijd met plezier. In mijn vrije tijd wandel ik graag met de honden en geniet ik van vakanties – vroeger vooral in Zeeland met de camper, nu ook verder weg.
Mijn achtergrond ligt in de zorg. Ik werkte vijftien jaar met veel plezier als anesthesiemedewerker in het Pasteur en later het Amphia ziekenhuis. Daarna gaf ik vijf jaar les in gezondheidszorgonderwijs aan het Erasmus MC. Inmiddels werk ik zo’n achttien jaar in de MedTech-sector, op het snijvlak van leiderschap, marketing & sales en onderwijs.
Mijn eerste kennismaking met Poppy’s was persoonlijk: ik liep ooit spontaan binnen toen mijn moeder net de diagnose hersentumor had gekregen. Het warme gesprek met Ellen is me altijd bijgebleven. Zowel mijn moeder als haar partner hebben veel steun gehad aan Poppy’s. De visie van positieve gezondheid past dan ook naadloos bij mijn eigen overtuigingen. Mijn moeder is afgelopen januari overleden, maar we kijken met dankbaarheid terug op haar laatste, waardevolle jaren.
Een gesprek met René van Ommeren zette me opnieuw aan het denken, en inspireerde me om bij te dragen aan deze prachtige organisatie. Met mijn bestuursfunctie hoop ik iets terug te doen voor Poppy’s en voor iedereen die hier steun vindt. De uitbreiding naar andere kernen in de regio zie ik daarbij als een belangrijke opdracht waar ik me graag voor inzet.
Mijn naam is Susan van der Gouw en sinds 1 mei 2021 ben ik coördinator bij Poppy’s. Zelden ben ik zo hartelijk ontvangen als hier. De eerste keer dat ik het centrum binnenliep, voelde ik meteen al de warme betrokkenheid. Ik ben dankbaar dat ik onderdeel mag zijn van deze mooie organisatie.
De ziekte kanker ligt me na aan het hart. Het is en blijft een ziekte waar helaas velen van ons door geraakt worden. Zo ook ikzelf. Mijn moeder is medio 2020 overleden aan de gevolgen van kaakkanker. Van dichtbij heb ik meegekregen wat de impact van deze ziekte is. Naast het gemis van haar, wat zich vaak uit in de kleinste dingen, heeft het me ook iets gebracht. Namelijk dat iedere dag telt en dat ik die dagen zoveel mogelijk wil vullen met dingen en mensen die er toe doen. Dingen en mensen waar ik blij van word!
Dat Poppy’s op mijn pad is gekomen, voelt als een prachtige kans om iets te kunnen betekenen voor mensen die, net als ik, geraakt zijn door kanker, in welke vorm dan ook.
Mijn naam is Monique Potters en sinds 1 oktober 2022 ben ik de tweede coördinator bij Poppy’s. Kanker is helaas een rode draad in mijn leven. Ik verloor een goede vriend en een vriendin die op jonge leeftijd werden getroffen en in mijn familie komt kanker veel voor. Mijn moeder is overleden aan kanker en ook mijn zus is ziek. Zelf kreeg ik 9 jaar geleden de diagnose borstkanker. Mijn kinderen waren toen 13 en 16 jaar oud. Na een intensief behandeltraject van 10 maanden dacht ik het leven weer te kunnen oppakken; werken, sociale contacten en vrijwilligerswerk. Dat was een misrekening. Ik had veel naweeën van de behandelingen en ook mentaal bleek ik er nog niet klaar voor. Gelukkig nam ik het initiatief om koffie te gaan drinken bij het Toon Hermans Huis in Tiel. Het contact met lotgenoten en vrijwilligers daar tijdens de wekelijkse boetseer- en schilderlessen en yogalessen hielp enorm. Na twee jaar kon ik weer zelfstandig verder.
De derde coördinator bij Poppy’s is Femke Wieme. Ik richt me vooral op communicatie & PR, stakeholders en regionale activiteiten. Daarnaast vervang ik Susan en Monique waar nodig.
“Psychosociale hulp bieden aan mensen die geraakt zijn door kanker spreekt mij bijzonder aan. Ik geloof sterk in de kracht van gemeenschap en de waarde van wederzijdse steun tijdens uitdagende tijden. Het is een voorrecht om hieraan bij te gaan dragen.”